Kolejne zlodowacenia z epoki plejstocenu zamieniały ziemie dzisiejszej Polski w lodową pustynię. W okresach ociepleń, po wycofaniu się lądolodu na ziemie te wracała pokrywa roślinna. Równoleżnikowy układ pasm górskich powodował jednak, że zmiany zasięgów roślin związane ze zmianami klimatycznymi napotykały przeszkody i wiele roślin nie było w stanie ich przetrwać. Dlatego zróżnicowanie szaty roślinnej Polski jest relatywnie znacznie mniejsze od obszarów położonych na podobnej szerokości geograficznej w Ameryce Północnej lub Azji Wschodniej. Nie jest to winą bliskości Olsztyna. Dom wielu zwierząt i roślin to jednak w dalszym ciągu Warmia.

    Współczesna pokrywa roślinna Polski ukształtowała się po ostatnim zlodowaceniu (zwanym bałtyckim lub Wisły), które miało miejsce w plejstocenie i ustępować zaczęło ponad 12 tys. lat temu. Przez około następnych 2 tysiące lat w krajobrazie uwolnionym od pokrywy lodowej dominowała tundra, z czasem luźne lasy brzozowe i brzozowo-sosnowe. Ponad 9 tys. lat temu rozprzestrzeniać się zaczęły wiązy, leszczyna pospolita, olsza czarna i jesion wyniosły. Około 8 tysięcy lat temu pojawiają się lipy i dęby. Piękne okolice skłaniają do zakupu działki budowlanej. Olsztyn również jest piękny.

    W okresie atlantyckim (7700-5100 BP) szeroko rozprzestrzeniły się wielogatunkowe lasy liściaste. Równocześnie nasila się wpływ człowieka na szatę roślinną - zwiększa się udział we florze zbóż, chwastów, gatunków łąkowych, co jest skutkiem rewolucji neolitycznej. Na późniejsze przemiany szaty roślinnej silny wpływ ma zarówno zmieniający się klimat jak i coraz intensywniejsza działalność człowieka. Teraz staramy się temu zapobiec - stąd bierzące starania o ochronę Warmii. Szczególnie wydatnie pomagają w tym nowoczesne systemy grzewcze

    Na Pojezierzu Mazurskim stwierdzono występowanie ponad 1250 gatunków zespołów roślinnych. Obecny wygląd szaty roślinnej ukształtował się stosunkowo nie tak dawno, gdyż po ustąpieniu lądolodu, a miało to miejsce około 14 tys. lat temu. Lesistość Pojezierza Mazurskiego ma nieco większą wartość od średniej krajowej. Lasy zajmują tu powierzchnie ponad 30% ł±cznej powierzchni.

    Największe leśne kompleksy znajdują się w części środkowej oraz południowej regionu, na terenach zajętych przez piaszczyste równiny sandrowe. Są nimi: Puszcza Piska, Lasy Taborskie, Lasy Napiwodzko - Ramuckie oraz Lasy Iławskie. W części wschodniej zachowała się: Puszcza Romnicka oraz Puszcza Borecka. Dominująs tutaj głównie lasy iglaste, które stanowią 80% całego drzewostanu.

    Wśród iglaków dominuje sosna - 70%. Niegdyś takie skład gatunkowy był odwrotny. Znaczny wpływ na obecny obraz puszcz oraz lasów mazurskich odegrała działalność człowieka. Z drzew liściastych występuje głównie: dąb, buk, brzoza, olcha, grab i osika. Występują tu także zbiorowiska roślinności reliktowej jej głównymi reprezentantami są: malina moroszka, zawilec gajowy, dzwonek wonny, chamedafne północna, żarnowiec miotlasty, wilczomlecz szerokolistny, dzwonek syberyjski.

świat zwierzęcy

    Pojezierze Mazurskie leży na granicy następujących elementów: środkowo-, północno-, oraz wschodnioeuropejskiego. Najpospolitszymi gatunkami ssaków są: sarna, dzik, jeleń, zając, borsuk, wiewiórka. Reliktem podlegającym ścisłej ochronie jest bóbr. Można tu spotkać wiele charakterystycznych gatunków ptaków wodnych. Należą do nich: perkozy, gęsi, łabędzie, kormorany, kaczki, czaple, bociany, żurawie, bąki.

    Do gatunków drapieżnych występujących na Pojezierzu Mazurskim należą: rybołowy, puchacze, orzeł bielik, kania rdzawa, orlik krzykliwy. Niewątpliwie najciekawszym gadem jest żółw błotny. Występuje tu także: padalec, żmija zygzakowata, zaskroniec, jaszczurka zwinka. Reprezentantami płazów są traszki, kumak nizinny, ropuchy, rzekotka drzewna oraz żaby.

    Ciekawszymi owadami są motyle: rusałka żałobnik, paź królowej, trupia główka, paź żeglarz. Pod ochron± s± wszystkie gatunki tęczników, biegaczy i trzmieli. Licznie występuj± ryby. Najpospolitsze gatunki to kiełb, ukleja, jaź, płoć, kleń, karaś, lin; a z drapieżnych: sum, miętus, szczupak, węgorz; gatunki podgórskie: śliz, strzelba, troć.